24 February, 2010

Present



გუშინ ეს წიგნი მაჩუქეს, მერე რა რომ უკვე მესამეა, იციან რომ მიყვარს და მჩუქნიან ამას ვერსად გაექცევი. საერთოდ ლერმონტოვთან რაღაცნაირი სხვანაირი დამოკიდებულება მაქვს ძალიან ახლოა ჩემთვის. ბავშვობაში მახსოვს ომიანობის დროს შუქი რომ ქრებოდა მამაჩემი მიკითხავდა ღამით, რომ დამძინებოდა, როგორც წესი სულ თვითონ ეძინებოდა : ) ეს მეორდებოდა პერიოდულად. როგორც მერე გამოირკვა ყველა ლერმონტოვის პოემა ვიცოდი ზეპირად ძალიან ადრეულ ასაკში რაღაც მომენტამდე :D და აღტაცებული ნათესავები, რომ მეკითხებოდნენ მერე, მერე ოთო ! მე ვპასუხობდი რომ მერე დათოს ეძინებოდა :D აი ასეთი ისტორიაა : )

8 comments:

  1. რა საყვარელი ხარ...


    აუ ლექსები საერთოდ არ მიყვარდა და ერთადერთი პუშკინის ლექსი ვიცი დღემდე ზეპირად.
    მეტი არცერთი.
    არც ქართული და არც რუსული.
    კიარადა რუსულები უფრო ვიცი, ვიდრე ქართულები.

    ReplyDelete
  2. წიგნი საუკეთესო საჩუქარია. რა წიგნი უნდა მაჩუქონ, რომ არ გამიხარდეს.
    მშვიდობაში, კითხვით გაცვითე :)

    ReplyDelete
  3. წიგნი არ ვიცი
    და ჰედერი არის მაგარი :)

    ReplyDelete
  4. wignebi, wignebi chemi ert erti didi siyvarulia!

    wignebshi fuli ar menaneba daje bolo kapikebi ro iyos :)
    xoda kargai kargi sachuqari ukideganod sasiamovno emociebs icvevs.

    pataraobashi kidev leqsebis codna yvelaze shamcuxebeli rame iyo : )) aba tqvi aba tqvi : )

    ReplyDelete
  5. mec miyvars lermontovi da mec mama mikiTxavda mis leqsebs bavshvobashi!

    ReplyDelete
  6. კეფაზე ხალი ხომ არა გაქვს ?! : D

    ReplyDelete
  7. mec miyvars lermontovis mborgavi suli.

    ReplyDelete
  8. ლერმონტოვი რუსულის მასწავლებელმა შემაყვარა, სასწაულად კითხულობდა მის ლექსებს, თუმცა შენი ისტორია უფრო თბილია :)

    ReplyDelete

Your comment, please : P